Selam dostum, öncelikle yazdıklarını okuduğumda, aslında odaklandığın noktanın ve kurduğun baskının seni biraz köşeye sıkıştırdığı düşünüyorum. Bence durumu biraz yanlış yorumluyorsun, izninle gördüklerimi ve yaşadığın bu döngünün mantığını paylaşmak isterim. Biraz uzun olacak ama emin ol işine yarayacaktır. Hazırsan başlıyorum.
- Süreci "Amaç" Haline Getirmek ve Gün Saymak: 48. günde olman iraden açısından güzel bir şey gibi gelebilir ama günleri saymak, zihnini sürekli bu konuya kilitler. "Bugün de kriz gelmedi" diye beklemek, aslında beynine sürekli "Bu tehlikeli bir şey, dikkatli olmalıyım" gibi bir sinyal gönderir. Bu da cinselliği doğal akışından çıkarıp bir "savaş alanına" çevirir.
- Kitabın Etkisi ve Yanlış Koşullanma: Bahsettiğin forum kitabını okuduktan sonra isteğinin tamamen yok olmasını bir "başarı" olarak görüyorsun ama bu aslında sağlıklı bir irade değil, beynin cinselliği tamamen "korkulacak, suçluluk duyulacak ve kaçınılması gereken" bir tehdit olarak kodlaması (baskılanma) olabilir. Beyin bunu tehdit olarak gördüğünde, doğal olarak libidoyu da şalter indirip kapatır.
- Performans Kaygısı ve Suçluluk Döngüsü: Kız arkadaşınla konuşurken istek duymamanın sebebi asla bir ''bozukluk'' veya "isteğinin kalmaması" değil. O an zihnen arkada çalışan "Ya sürecim bozulursa?", "Ya istek duymazsam hata mı yaparım?" baskısı, seni tamamen kasıyor. İnsan kaygılı ve suçlu hissederken cinsel istek duyamaz; bu biyolojik olarak zaten böyledir. Uyandıktan sonra kendini suçlu hissetmen de tamamen bu yanlış kurguladığın mental baskının bir sonucu.
Ne Yapabilirsin?
- Süreci Akışına Bırak, Saymayı Bırak: Bu tarz süreçler hayatını iyileştirmek için birer araçtır, hayatının tek amacı veya bir kimlik değildir. Gün saymayı bırakırsan beynin de bu konuyu sürekli düşünmekten vazgeçecektir.
- Cinselliği Düşman Görmekten Vazgeç: Sevgilinle arandaki masum ve yakın bir iletişimi bile "sürecime hata mı yaptım?" diye düşünerek zehirleme. Gerçek hayat, sevgi ve partnerle olan bağ, bu tür katı forum dogmalarından çok daha değerlidir.
- Kendine Yüklenmeyi Kes: Yaşadığın şey kalıcı bir isteksizlik falan değil, tamamen performans anksiyetesi ve kendi kendine yarattığın suçluluk psikolojisi. Birkaç gün kafanı rahat bırak, bu konuları hiç düşünme, her şeyin kendiliğinden normale döndüğünü göreceksin.
- Kendine Gerçek Bir Amaç Edin: Dediğim gibi süreci bir ''amaç'' haline getirip bunu düşünmek yerine kendini geliştirebileceğin farklı bir alana kaymalısın. NeverFap/Nofap senin için gerçek amacını gerçekleştirecek ''araçlardan'' biri olmalı sadece. İlla çok devasa bir amaç olmasına da gerek yok tabii ki; örneğin bir dil öğrenmek, yazılım öğrenmek gibi bir amaç edinmelisin ve buna tüm enerjini vermelisin. Yani bunu düşünmeyeceğim desen bile bir şey yapmazsan, harekete geçmezsen bu NeverFap tekrar bir amaçmış gibi ortaya çıkacak.
Ve en önemlisi belki de kendini bu kadar hırpalama, süreç senin iyiliğin için var olmalı, sana eziyet etmek için değil. Bol şans, kafaya takılacak bir durum yok yani özetlemek gerekirse. Bu yazdıklarımı bir düşün, bir dene. Sonrasında (30-40 gün sonra) tekrar bir daha bak ve gerçekten değişim olup olmadığını bir daha gözlemle derim.