Hoş geldiniz hocam, bayadır yoktunuz. Benden ve buradaki birçok üyeden çok daha uzun süreçleri olan biri olarak zaten kendinize sağlıklı bir yol haritası çizebilecek potansiyele sahip olduğunuzu düşünüyorum. Hemen hemen herkes kendi hayatını en kötüsü ve en çekilmezi sanıyor ama daha kötülerine denk gelince bu ortadan kalkıyor.
Ben de 2.5 ay önce bir plazada muhasebeci olarak çalıştığım işimden kimseye bir gram zararım olmaması ve işimde de gayet iyi olmama rağmen sadece çevremdeki insanların kıskançlığından mütevellit işsiz kaldım ve maddi, manevi çok derin sıkıntılar yaşadım. Yine de çok şükür geçen hafta itibariyle her ne kadar daha uzak ve maaşı daha az da olsa bir iş buldum ve hayat mücadelemi devam ettirmeye çalışıyorum. Kendi durumumu anlatmam belki alakasız gelebilir ama maksadım hayat mücadelenizde yalnız olmadığınızı belirtmekti. Sırtı pek veya yolunu bulmuş küçük bir azınlık dışında öğrencisinden, işçisine veya emeklisine kadar hepimiz çırpınıyor ve hayatta kalmaya çalışıyoruz ama şunu devamlı hatırlatmamız gerek kendimize diye düşünüyorum: Yaşadığımız müddetçe umut hep var ve Şartlar ne kadar acımasız olursa olsun kurtuluşa giden yol kişinin kendisinde.