Merhaba sevgili dostlar. Ben ibniabdullah. 3-4 senedir PMO bağımlılığıyla mücadele eden 15 yaşında bir lise öğrencisiyim. Muhazakar bir ailenin çocuğuyum, 5 vakit namazımı kılarım. Fiilen çürüklerim olsa da fikren dindarım diyebilirim. Daha önce uzun süreli bırakmalarım oldu. Bunlardan en uzunu 100 gün civarı sürdü -fakat o zamanlar Neverfap'ten çok haberdar değildim, hala da felsefe ve metoduna hakim olduğumu söyleyemem,. Bu 100 günlük süreç geçen seneki LGS sürecimin son zamanlarındaydı. Ben o zamanlar Hikmet Anıl Öztekin okuyan, bir kızdan çok hoşlanan, az arkadaşı olan, matematiğe kafası basan ve seven de birisiydim. Yani övünmek maksadım yok ama kızların ilgisi ve hocalarımın odağı üzerimdeydi. Bir zaman sonra benim eski sevgilim olan bu kız ile tekrar konuşmaya başladım. O beni az önce bahsettiğim az sayıdaki arkadaşlarımdan kıskandığını söyledi. Ben de o insanlarla ve en yakın arkadaşım -ki bu kişilerin hepsi kız- ile çok görüşmez oldum. Fikri bazı sebeplerden dolayı Hikmet Anıl Öztekin okumaz oldum. LGS'ye girdikten sonra çok matematik de çözmez oldum. Neyse sonra yaz tatili geldi. Anlayacağınız üzere ben yaz tatilinde sene içindekinden başka bir kişi oldum. Üstelik Dershane+BİLSEM+Okul+Özel Ders+Cartcurt gibi yoğun bir programdan sonra bomboş bir yaz tatiline girmiş oldum. Bu yaz tatilinde birkaç tetikleyici ve tuvalet/banyodaki edginglerin ardından relapse oldum ve ardından gelen stresli lise 1 süreci ile beraber sık sık PMO yapmaya başladım. Lise 1 sürecimde yoğun bir programa sahiptim. Haftanın 5 günü kurslarım oluyordu. Derslerim ağırdı ve onlara vakit ayırmam gerekiyordu. Fakat maalesef ben günlük hayatta bunların hiçbirini yönetemiyordum. Ve ben bunlar yüzünden yaşadığım gerilime karşı PMO limanına sığınıyordum. Bu sefer durum eski süreçlerimin hepsinden farklıydı. PMO için gece 3'lere 4'lere kadar uyumadığım oluyordu. Resmen hayvanlaşmıştım. PMO için sağlığımı, maneviyatımı, okul başarımı feda etmiştim. Ama PMO bunlara karşılık hiçbir güzel şey vermedi. Aksine benim kızlarla konuşamamama, insalarla göz teması kuramamama, deli gibi zaman öldürmeme, dinden uzaklaşmama, ve daha birçok kötü şeye sebep oldu.

Gelelim günümüze. Ben şimdi 9 ve 10 arasındaki yaz tatilindeyim. Yazın başında umreye gittik. 14 günlük bıraktım o dönem. Sonra tekrar başladım ama bu sefer yapma sıklığım azaldı gibi. Karamsar olmamak lazım.
Bir haftaya okullar açılıyor. Ben yine 9'daki o halime dönmekten korkuyorum açıkçası. Bu mereti nasıl bırakacağım? Nasıl PMO'ya ihtiyaç duymayan bir insan olacağım? Nasıl sağlıklı bir süreç inşa edeceğim? Bir daha yapmayacağımı nasıl garanti edeceğim? Lütfen kendiniz de yapıp fayda gördüğünüz şeyleri yazın. Herkese sürecinde başarılar dilerim.

Hayat görüşlerimiz farklı olsa da ben de aynı süreçlerden geçtim diyebilirim. Hayatımın en stresli dönemleri 14-15 yaşlarımdı sanırsam vücudun ve zihnin cinsellikle tanışması ile birlikte beyninde yaşanan değişim biraz stresli oluyor. Söylediklerine baktığımda gerçekten yoğun bir hayatın varmış bu arada çocukken çok kazanmak istediğim ama hep ucundan kaybettiğim BİLSEM'i de kazanmışın : ) .

Hayatın yoğun ama stres atabileceğin bir eylemi göremedim ben. Her işin bir stresi vardır oturup rahatlayabileceğin bir eylemin var mıydı? Mesela bir çalgı çalmak ya da resim çizmek gibi ya da okurken sadece zevk alacağın üstüne çok kafa yormayacağın kitaplar gibi? Seni sadece akışta tutup vaktini alacak eylemler lazım. Spora gidiyor musun mesela? Hazır lisenin başındayken bilinçli bir şekilde spor yapman çok fark yaratır. Ben de liseyi yeni bitirdim spora başladığım için o kadar memnunum ki lisede. Bunları yapman lazım bence eğer bunlar olmazsa sürekli sadece ailenin istekleri ,senin de olabilir ama, koşmaktan yorulursun. Sürekli sağlıklı beslensen bile arada tatmin edecek güzel yemekler yemen gerekir gibi. Ben kimseye tutup ders çalışma demeyeceğim ama bu alt dönemlerin sürekli ders çalışması beni yoruyor, liseye yeni gelmişsiniz az dinlenin matematikten ha 40 almışın ha 90 toparların her şekilde bir de 9. sınıf kolay, 10. sınıf da aynı ders çalışma demiyorum zaten düzenli olarak çalışman lazım ama haftanın 5 günü yoğun bir program dershane+özel ders+okul dengesi seni yorar. Kaldı ki dershanelerin para tuzağı olduğunu düşünüyorum. Büyük ihtimalle ailen yolluyordur seni akademik başarın yüksek olsun diye.

Benim en başarılı sürecim 10. sınıfkendi okuldan çıkıp kütüphaneye 2-3 saat dümenden ders çalışıyordum sonra akşam spor salonuna gidip eve de uzaktan yürüyordum. Sürekli müzik dinleyip parklarda falan tek başıma oturuyordum. Güzel günlerdi sürekli 30-60 günlük süreçlerle geçmişti en başarılı olduğum dönem oydu diyebilirim.

Kızlarla iletişimim geriledi demişsin de o da normal bir şey bence. Zaten 14-15 yaşındayken en üstte bahsettiğim beynin cinsellikle yeni tanıştığı için bir kaos halinde aynısını kızlar da yaşıyor. İleride kızlarla ilgili problem yaşarsan bu senin sorunun değil çünkü kızlar da aynı durumu yaşıyor. Utanman,çekinmen bunlar da gayet olabilecek şeyler sonuçta insansın, "önce böyleydim şimdi böyle oldum" olabilir bir durum. Zamanla üstesinden gelirsin. Ben mesela ilk sevgilimle en yoğun bağımlı olduğum dönemlerin birinde olmuştum. Porno bağımlılığı büyük bir sorun ama hayat akıp devam ediyor ve hayatın akmasına de tamamen engel değil. Ben bağımlılığı ayağıma takılan bir taş gibi düşünüyorum yürümemi zorlaştırıyor ama yürümeme engel değil, bundan dolayı da bağımlıyım diyip hayatı kendine zehir etmemek lazım. Merak ediyorum ,üstte bahsettiğim gibi stres atmanı sağlayacak aktivitelerin var mı?