10 NİSAN 2026 - nofap7 - günün yorumlanması
Duygu ve düşüncelere fazla önem göstermek
Bugün çok az ders çalıştım. Sebeplerinden birisi yine duygularıma çok ehemmiyet göstermem. Sürekli kafamda dedim ki ders çalışmak istemiyorum, ders çalışmak istemiyorum. Böyle böyle boş oturdum ve en sonunda dersten vazgeçtim direkt. Bir diğer duygu da öfke. Öfkelendim mi söyleniyorum küfür ediyorum ve sürekli daha öfkeleniyorum. Böyle böyle kendimi kaptırdım gitti ve en sonunda zihinsel olarak yorgun düştüm.
Şeker diyetini bozmayı aklımdan geçirdim. Hatta yanıma ekstra para aldım. Bugün özlediğim bütün abur cuburları alıp yiyip yarın tekrardan şeker diyetine başlarım filan dedim. Eğer bu foruma düştüyseniz bu cümle sizin için çok tanıdık olmalı. Yarın zaten bırakacağım bugün iyice bokunu çıkarayım cümlesi. Ve bu dürtüyü engellemeyi başardım. Aslında şeker diyetinde 3.gündeydim gayet de bozulabilecek bir gündü. Ama yapmadım.
70 gün için kendime söz vermiştim ve bu sözü tutacağım. Bugün ders konusunda sözümü tutamadım ve bu diğer alanlara hemen yansıdı. Ekran yasağını biraz gevşettim ve sonra tamamen deldim. Sonra şeker diyetini de bozacaktım ki kendimi kontrol altına aldım.
Taviz tavizi doğuruyor. Bunu asla unutmamak lazım. Masum gibi gelen ufak tavizler bizi derin bir çukura düşürebilir. Tıpkı peekingle başlanıp sonra edging sonra pmo yapılması gibi.
Duygulara , düşüncelere çok önem vermek gerçekten benim aşmam gereken ve aştığım zamanlarda gerçekten yaşadığımı hissetiğim bir mesele. Çünkü kaygıya sebep oluyorlar. Pişmanlığa sebep oluyorlar. Bu duygular da yaşanılan anı berbat ediyor. Ne gerek var. İki duygu da insana hiçbir şey kazandırmıyor. Pişman olunca bir şeyleri yeniden kazanmıyoruz aynı şekilde kaygılandığımız şeyler yaşanacaksa bir şekilde yaşanıyor ve atlatılıyor. Elimizde ne kalıyor? Boşa geçen bir zaman. Heder olan günler, anlar.
Anı yaşamak
Gerçekten kazanmam an meselesi. An meselesi. Anı yaşıyorsan kazanıyorsun. Her saniyeyi kazanıyorsun. Ne yaptığının bilincindesin. Keyfini de sonuna kadar alıyorsun. Kazanmış oluyorsun yani. Kazanmamız tamamen an meselesi. Anı yaşamayı öğrenirsek gerçekten çok zengin oluyoruz.
Anı yaşamaya neler engel oluyor peki? Kaygılar , pişmanlıklar , hayal kurma , senaryo kurma , kuruntu yapma. Bütün bunlar benden çalıyorlar. Tek zenginliğim olan yaşadığım saniyeleri çalıyorlar. Benim en büyük hazinemi , içindeki şeyler tamamen bana ait olan ve Allah tarafından bana verilmiş olan bir hazineyi çalıyorlar. İşte bu yüzden bunları kökünden kesip atmak lazım.
Allah bu hazineyi bana neden verdi? Sabahtan akşama kadar düşünüp hunharca harcayayım diye mi? Üstelik hepsi birbirinden çarpık düşünceler. İnsana hiçbir şey katmayan ama elinden çok şeyi alan. Hayır.
Cihat etmek
Allah bu hazineyi bana cihat edeyim diye verdi. Çalışıp didineyim, vatana, dine bir faydam olsun, iyi paralar kazanıp Allah yolunda harcayayım, ailemin yüzünü güldüreyim, bir de önce kendimi yetiştirip sonra da güzel evlatlar yetiştireyim diye.
Cihat etmek, İslam yolunda; inancı yaymak, savunmak, nefisle mücadele etmek veya iyiliği hâkim kılmak için can, mal, dil ve ilimle çaba göstermek, mücadele etmek anlamına gelir.
Buraya da tanımını aldığım gibi koydum. Bakıyorum ve her kelimesi benim için bir tutku. Ve öyle bir şey ki hayatın her alanında cihat edebiliriz. Gerçekten hayatının herhangi bir alanında cihat eden insana saygım var.
Duygu ve düşüncelere fazla önem göstermek
Bugün çok az ders çalıştım. Sebeplerinden birisi yine duygularıma çok ehemmiyet göstermem. Sürekli kafamda dedim ki ders çalışmak istemiyorum, ders çalışmak istemiyorum. Böyle böyle boş oturdum ve en sonunda dersten vazgeçtim direkt. Bir diğer duygu da öfke. Öfkelendim mi söyleniyorum küfür ediyorum ve sürekli daha öfkeleniyorum. Böyle böyle kendimi kaptırdım gitti ve en sonunda zihinsel olarak yorgun düştüm.
Şeker diyetini bozmayı aklımdan geçirdim. Hatta yanıma ekstra para aldım. Bugün özlediğim bütün abur cuburları alıp yiyip yarın tekrardan şeker diyetine başlarım filan dedim. Eğer bu foruma düştüyseniz bu cümle sizin için çok tanıdık olmalı. Yarın zaten bırakacağım bugün iyice bokunu çıkarayım cümlesi. Ve bu dürtüyü engellemeyi başardım. Aslında şeker diyetinde 3.gündeydim gayet de bozulabilecek bir gündü. Ama yapmadım.
70 gün için kendime söz vermiştim ve bu sözü tutacağım. Bugün ders konusunda sözümü tutamadım ve bu diğer alanlara hemen yansıdı. Ekran yasağını biraz gevşettim ve sonra tamamen deldim. Sonra şeker diyetini de bozacaktım ki kendimi kontrol altına aldım.
Taviz tavizi doğuruyor. Bunu asla unutmamak lazım. Masum gibi gelen ufak tavizler bizi derin bir çukura düşürebilir. Tıpkı peekingle başlanıp sonra edging sonra pmo yapılması gibi.
Duygulara , düşüncelere çok önem vermek gerçekten benim aşmam gereken ve aştığım zamanlarda gerçekten yaşadığımı hissetiğim bir mesele. Çünkü kaygıya sebep oluyorlar. Pişmanlığa sebep oluyorlar. Bu duygular da yaşanılan anı berbat ediyor. Ne gerek var. İki duygu da insana hiçbir şey kazandırmıyor. Pişman olunca bir şeyleri yeniden kazanmıyoruz aynı şekilde kaygılandığımız şeyler yaşanacaksa bir şekilde yaşanıyor ve atlatılıyor. Elimizde ne kalıyor? Boşa geçen bir zaman. Heder olan günler, anlar.
Anı yaşamak
Gerçekten kazanmam an meselesi. An meselesi. Anı yaşıyorsan kazanıyorsun. Her saniyeyi kazanıyorsun. Ne yaptığının bilincindesin. Keyfini de sonuna kadar alıyorsun. Kazanmış oluyorsun yani. Kazanmamız tamamen an meselesi. Anı yaşamayı öğrenirsek gerçekten çok zengin oluyoruz.
Anı yaşamaya neler engel oluyor peki? Kaygılar , pişmanlıklar , hayal kurma , senaryo kurma , kuruntu yapma. Bütün bunlar benden çalıyorlar. Tek zenginliğim olan yaşadığım saniyeleri çalıyorlar. Benim en büyük hazinemi , içindeki şeyler tamamen bana ait olan ve Allah tarafından bana verilmiş olan bir hazineyi çalıyorlar. İşte bu yüzden bunları kökünden kesip atmak lazım.
Allah bu hazineyi bana neden verdi? Sabahtan akşama kadar düşünüp hunharca harcayayım diye mi? Üstelik hepsi birbirinden çarpık düşünceler. İnsana hiçbir şey katmayan ama elinden çok şeyi alan. Hayır.
Cihat etmek
Allah bu hazineyi bana cihat edeyim diye verdi. Çalışıp didineyim, vatana, dine bir faydam olsun, iyi paralar kazanıp Allah yolunda harcayayım, ailemin yüzünü güldüreyim, bir de önce kendimi yetiştirip sonra da güzel evlatlar yetiştireyim diye.
Cihat etmek, İslam yolunda; inancı yaymak, savunmak, nefisle mücadele etmek veya iyiliği hâkim kılmak için can, mal, dil ve ilimle çaba göstermek, mücadele etmek anlamına gelir.
Buraya da tanımını aldığım gibi koydum. Bakıyorum ve her kelimesi benim için bir tutku. Ve öyle bir şey ki hayatın her alanında cihat edebiliriz. Gerçekten hayatının herhangi bir alanında cihat eden insana saygım var.
