İnsan arzularının yaşındadır.
Cingöz Recai - Kral Faruk'un Elmasları

14 MART 2026 - GÜNLÜĞE YENİDEN BAŞLANGIÇ
aniden verdiğim bir karar sonucu buraya yazmaya tekrar başlıyorum.

süreçte 24.gündeyim bugünlere kadar her şey çok iyiydi ama son 4-5 gündür bel ağrılarımın aşırı artması neticesinde kendimi telefona saplanmış bir halde buldum.

baktım ki yine süreci bozmaya doğru gidiyoruz, biraz yeni bir şeyler ekleyerek toparlayayım dedim. ekleyeceğim şeyler de günlük yazmak ve meditasyon yapmak olacak.

evliya mod (bundan sonra adı böyle) beni ayakta tutuyor, 24 gündür müzik ve şeker diyeti de yapıyorum. nofap ve bunlar birbirine zincirle bağlı. bir nevi koruma görevi üstleniyorlar. sadece internet kullanımım çok fazlalaştı işte onun için de bir çare buldum.

akşam 19a kadar internete hiç girmeyeceğim. 19-19.30 arası kısıtlı bir zamanda bütün işlerimi halletmeye çalışacağım. 19a kadar dersle alakalı şeyler dışında internet yasak yani.

bunun dışında şu şöyle olacak , bu böyle olacak, şu düzenli yapılacak tarzı şeyler yazmayacağım buraya. ne yapmam gerektiğini biliyorum artık. yapmam gerekeni değil yapabildiğim kadarını yazacağım yapmam gerekenleri zaman geçtikçe analiz ederim.

KENDİME NOTLAR

ortada faydalı bir şey var ve iki ihtimal söz konusu biri bugünden itibaren hiçbir plan yapmadan o işe direk başlamak, diğeri ise bugün boyunca her detayı düşünüp planlayıp yarın başlamak.

ben genelde ikinciyi tercih ederim, peki bunun faydalarını gördüm mü ? tabii ki de hayır. peki neden?

çünkü hayat benim yaptığım plana göre işlemez. bir planı isterseniz bir gün isterseniz bir hafta yapın illa bir eksiklik çıkacaktır. ancak mükemmelliyetçilik bir eksiklik çıkmamalı şeklinde bir beklenti oluşturur. bunun sonucunda planda bir kusur ortaya çıktığında her şeyi baştan yapmalısınız ve önceki yaptıklarınız çöp oldu. işte bu da hem eylemsizliğe yol açar hem de insanın hem bir şeyler yapıp hem de tüm yaptıklarım çöp oldu demesine. işte bu da çok tehlikeli bir şey. çünkü beynin emek verdi emek verdi, aldığı yanıt ne? çöp. o zaman sana artık bu işi yapman için gerekli dopamini sağlamaz. işin başına oturmak her zamankinden daha da zor olur.

bir başka neden ise korkudur. insan konfor alanında kalmak ister ve yeni şeyler yapmaktan korkar. bu yüzden bugün yapabileceği şeyleri yarına erteler. halbuki korku çarpık bir düşüncedir. çünkü korkuya varma yollarımız çarpıktır.

korkunun nedenlerinden biri tecrübe diğeri ise tecrübesizliktir. aslında ne kadar zıt şeyler değil mi? ama aynı sonuca yol açabiliyorlar.

belirsizlik tecrübemiz olmayan konularda ortaya çıkar. ve belirsizlik korku yaratır. insan o belirsizliği sürekli üstüne düşünerek, hakkında planlar yaparak gidermeye çalışır. bu şekilde korku biraz azalır ve işe başlarız.

tecrübe kaynaklı korkunun kaynağı ise öğrenilmiş çaresizlik. bu da bir çeşit tümevarımla gelen yanlış bir akıl yürütmeden kaynaklanır. derler ya hep yüz kere düşsen de kalk diye. işte burdaki kalkmayı engelleyen tam olarak bu korkudur. daha önce kalktın da noldu der. peki cidden öyle midir?

öyle değildir. en basitinden kendimden örnek vereyim. 4 yıldır onlarca belki yüzden fazla kez kez nofap denemelerimden en güzelini şu an yaşıyorum mesela. denemeyi bırakıp bu son denemeyi yapmasam nolacaktı? birçok güzel deneyimden eksik kalacaktım.

korku ve mükemmelliyetçilik, bir insanın ortaya güzel ürünler koymasındaki en büyük engellerden. ikisi de konfor alanında kalmayı sağlıyor. biri seni sıkıntıyla yüzleşmekten koruyor, diğeri ise seni en az sıkıntıya gireceğin yoldan hedefine ulaştırmayı vadediyor.
peki sıkıntı çekmek bu kadar kötü bir şey mi, neden sıkıntılarla barışık değiliz? hedefe ulaşma yolunda çekilen sıkıntılar bizi asıl geliştiren şeyler değiller midir? evet öyleler.

oğlum recai , hedefine ulaşma yolunda karşına çıkan zorlukları pürüzleri kusurları kabullen. ve bunları sevgiyle kucakla. hepsini birer birer aştığında sana bir şeyler katacaklar. ne katacaklar bilemeyiz. ama şunu bilebiliriz. sen korkup kaçtıkça , konfor alanında oturdukça, yerinde sayacaksın. hatta sürekli değişim gösteren çevrenin yanında, geride kalacaksın.

işte bu yüzden, hiçbir kaygı gütmeden , beklentiye girmeden işin ne olursa olsun yap. sadece yap ve gerisine karışma.

Son zamanlarda bir şey fark ettim tetikleyici gördüm mü sinirleniyorum bu ne alaka şimdi burda diye özellikle saçma sapan reklamlar sinir ediyor insanı. Bazen durdurup izliyorum ne yapmaya çalışmışlar burada diye. Gerçekten bazıları çok komik oluyor. Bakmamam lazım biliyorum ama genelde gülüp geçtiğim için masum gibi geliyor.

Bazen de merakımdan izlemeye devam ediyorum. Merak konusu da ilginç geçen gün wp kanallarında müstehcen içerik var mıdır acaba diye aklıma geldi alakasız. Gittim baktım hepsine neden baktım ben de bilmiyorum çok da bir şey bulamadım bulsam da muhtemelen bir kriz anı yaşamazdım ama gerçekten niye böyle bir şeyi merak edersin ki.

Beynim bana oyun oynuyor gibi geliyor bazen.Böyle oyunlara gelmemek lazım.

16 MART 2026

Sabah erken kalktım sabah rutinini tam uyguladım ve sahurdan sonra uyumadım her şey gayet iyiydi.
Sonra denemeye girdim dersanede eve gelince de çok az çalıştım.
Bugün hiç çalışasım yoktu, gerçekten 0dı yani neden bilmiyorum. Gün sonunda 6 set (150 dk) + 1 tyt denemesi çözdüm.
Yani yaklaşık 5 saat etti.
Üstüne koya koya gidicem yarınki hedef 7 saat.
İçimden sürekli akşam 7ye kadarki ekran yasağını delmek geçti sabrettim durdum en son iftara 1 saat kala bozdum ama yine de iyi dayandım bence.
Bir de inanılmaz bir açlık vardı o da zorladı beni.
Meditasyon yaptım.
Şeker diyetine uydum. Sağlıklı beslenmeye devam.
Ekran kısıtlamasını deldim.
Namazlar 4/5 denebilir.
NF NP devam. Tetikleyici yok. Kriz yok.

EVLİYA MOD - Gün 26 devam.

bugün sol kolumda sinir sıkışması olduğunu öğrendim. kaç gündür parmaklarım uyuşuyordu ama sadece sol kolumda ve sadece serçe parmakla yüzük parmağı. çok spesifik bir ağrıydı belliydi böyle olacağı. ulan zaten bel fıtığım var diye hoplamalı koşmalı sporları yapamıyordum şimdi dirseği zorlayan hiçbir hareketi de yapamıycam. tam da spora yeniden başladım diyordum şartlar hiç de müsait değilmiş. dirseği zorlayan her şey yasak beli zorlayan her şey yasak. dumbbel yok şınav yok barfiks yok mekik yok. ne kaldı abi spor namına. yürüyüş. yürüyelim bakalım nolacak.

KENDİME NOTLAR - İNSANIN NEFSİNE AĞIR GELEN, HAKKINDA HAYIRLIDIR.

birader ders çalışmak için motive olmana gerek yok. çok iyi hissetmene , ders çalışmak istemene gerek yok.
motivasyonun her zaman yüksek olmayacak ama her zaman ders çalışman gerekecek.
ders çalışmak istememen konusunda haklı olabilirsin ama bu çalışmayacağın anlamına gelmemeli.
az uyku, açlık , krizler , şeker isteği ,belki yüz tane etken senin ders çalışmana engel olmak için birleşmiş olabilir.
ama şunu unutma , bir şeye kafanda ne kadar anlam yüklersen onu o ölçüde yaşıyorsun.
bir şeyi yapmayı en çok istemediğin an, onun sana en çok şey katacağı andır. o an oturduğunda bire üç alacaksın öyle düşün.
şeker diyeti nasıl anlam kazanır mesela, eve bir tepsi baklava gelir ama tek dilim yemezsin. işte o an senin şekere karşı kalkanın 5x güçlenmiştir.
ne kadar zorlanıyorsan , o an o kadar gelişiyorsun.
bu yüzden aşırı zorlandığın , bıktığın anları bir fırsat kapısı olarak gör , onlara öncelikle asıl.
motivasyonu bekleme, sen işe koyul motivasyon gelecek.