Merhabalar dostlar! Günlerdir buraya yazmak istiyordum ama sürekli ertelemekten yazamadım. Şimdi küçük de olsa bir başlangıç yapmak adına günlüğün ilk cümlelerini yazmaya karar verdim, kalanı zaman içerisinde şekillenir. Günlüğün ismini koyarken fazla düşünmedim ama maksat mükemmellik takıntısıyla elimizdeki iyiden olmamak, iyi olana odaklanıp her gün üzerine biraz daha koymak, yolculuk ismi de buradan geliyor. Her gün yazacağımı sanmıyorum çünkü günlere değil de sürece odaklanmak istiyorum ama bir şeyler anlatmak istedikçe gelip yazarım. Şimdilik esen kalın!

14 Eylül 2026

Benim için de çoğumuz gibi mastürbasyon ve porno ikilisi genelde birbirinden ayrılmaz halde ve sadece birinden kurtulmak bir çözüm değil. Son zamanlarda PMO'yu haftada bir gibi bir sıklıkta yapıyorum. Porno tüketmeyi ise yazın başlarında epey azaltmıştım lakin temmuz sonlarında iki yakınımın peş peşe ölümünden sonra gelen stresle başa çıkamayıp kendimi porno izlerken buldum çok sefer. Ta ki terapistim tatilinden dönüp benim randevu alabilmeme kadar böyle sürdü. Haftalardır bastırdığım hisleri serbest bıraktım ve kadının karşısında hıçkıra hıçkıra ağladım.

Ek olarak her ay düzenli olarak psikiyatriye gitmeye başladım. Majör depresyon tanım var. Ayrıca anksiyetem ve OKB'm var. Şimdiye kadar psikiyatriyi hep son seçenek olarak görmüştüm çünkü ilaç yazacağından emindim ve bunu istemiyordum. Antidepresanlar için "doktor yazsa bile kullanmam, yasal uyuşturucu bunlar" derdim hep. Büyük konuşmamak lazımmış, 3 kutu ilaç içiyorum şimdi. Günlük hayattaki basit görevleri bile yerine getiremeyecek, gün boyu yataktan kalkamayacak kadar ağırsa depresyonunuz ya da geceleri uyuyamayıp ağlıyorsanız istemeye istemeye de olsa kullanıyorsunuz.

Terapiye başlayalı 2 aydan fazla oldu, ilaçlara başlayalı neredeyse 4 hafta olacak. İlaçların en iyi etkisi aylardır süren uykusuzluğuma çözüm bulması oldu, biraz da iştahımı kesti. Şu an tek önceliğim kendimi ne iyi hissettiriyorsa onu yapmak ve mental olarak kendimi iyileştirmek. Çünkü ruh sağlığı yerinde olmayınca hiçbir şeyi yapamıyorsun, sürekli başladığın yere dönüyorsun.

15 Eylül 2026

Sabah erken kalkamıyorum çünkü ilaçlarımı kullanmaya ilk başladığım zamanlar yan etki olarak beni fazla uyutuyordu. Şimdi bu etki biraz geçti gibi o yüzden sabah erken kalktığım bir uyku düzeni kuracağım. Sabah kalkınca sadece esneme hareketleri yapmayı hedefliyorum, eğer bunu bir süre devam ettirebilirsem kendime yeni görevler bulurum.

Ay sonunda şehir dışına çıkacağım ve birkaç gün orada kalacağım, buna yaklaşık on gün var. Umarım küçük bir geziden ötürü düzenim fazla bozulmaz, çünkü bu 10 günde boş durmak istemiyorum.

Başlığa bakınca Eylül'ü yarıladığımızı fark ettim. Artık günleri yazmıyorum çünkü eskden kaç gün geçtiğini takıntı yapardım. Şimdi sadece zamana bırakmaya çalışıyorum, her adımda yol biraz daha kısalıyor. Her gün %1 daha iyi olmak 1 yılda 37 kat iyi olmak demek, bu da epey bir ilerleme oluyor.

18 Eylül 2026

Sürece devam ediyorum, sadece iki gündür bir halsizlik ve melankoli var üzerimde. Geçen gün kan bağışında bulunmuştum, halsizlik ondan olabilir ama melankoliyi çözemedim. Önümü görmekte zorlanıyorum ama kafamda n'apacağıma dair bir planım da var. Sadece fazla ileriyi düşünmek ve planlamak beni geriyor, gözümde büyütüyorum. O yüzden bugün ne yapabilirim ona odaklanmam lazım.

20 Eylül 2026

Yeni haftaya başlamadan tekrar yazmak istedim. Bugün sekizinci günmüş. Melankoliyi de çözdüm gibi. En kısa zamanda kendimi bir diyet ve egzersiz rutinine sokmak istiyorum ama en az 1 hafta daha beklemem gerek diye düşünüyordum, çünkü şartlar uygun değildi. Ama bu da beni şu düşünceye ulaştırdı: şartlar her bozulduğunda spordan ve sağlıklı beslenmeden uzaklaşacağım, oysa bunlara bağlı kalabilmek lazım. O yüzden bugün itibariyle başlıyorum.

Bugün tekrar yazmayı planlamıyordum ama yazacağım. Çünkü relapse oldum, çünkü hâlâ stresle başa çıkma mekanizması olarak kullanıyorum bağımlılık davranışını. Bu konuda neler yapabilirim bilmiyorum, terapinin bir parçası da bunu öğrenmek için kullanılabilir. Bunu söylemeye çekiniyorum da ama bir süredir hayatımdaki stresin sebebi bir kız meselesi, kafamı bu kadar meşgul etmesine izin vermemem lazımdı. Neyse sorun yok, hayat devam ediyor. Güneş doğduğu sürece umutsuzluğa kapılmaya yer yok.

26 Eylül 2026

İl dışındayım ve günlerim yoğun geçiyor, sürece devam.

7 Ekim 2026

Merhaba tekrardan, biraz zaman oldu. Bu zamanda ne yaptığımdan bahsedeyim: Geçen hafta memlekete döndüm, döndüğüm gibi o eski monoton hayata da döndüm. İlk birkaç gün hem evdeki zamanım verimsiz geçti hem de gittiğim şehire karşı -daha doğrusu orada geçirdiğim keyifli zamana- bir özlem duydum.

Sonunda uykum düzene girdi, gece 12 olmadan yatıp sabah 7-8 gibi kalkıyorum, ilaçlar sağ olsun sabaha kadar deliksiz uyuyorum. Bunun dışında haftada 2 ya da 3 gün koşmaya başladım. Sıklığı tamamen keyfime bağlı ama düzenli olsun istiyorum, zaten 1.5-2 km ancak koşabiliyorum çünkü kondisyonum düşük. Koşuya ek olarak günlük 10 bin adım hedefim var ama bazı günler o kadar yürümüyorum.

Evde dolapları biraz karıştırdıktan sonra hiç okumadığım yaklaşık 20 tane kitap buldum, içlerinden seçerek okumayı planlıyorum. Sene bitmeden 10 kitap okuyabilirim sanırım. Ekrandan uzak kalmaya çalışıyorum ama yine de hiç yoktan 4-5 saat ekran sürem var. Şu sıralar bir diziye sardım, bir de internetten insanlarla sohbet ediyorum, vakit bunlara gidiyor ama ders çalışmam lazım.

Süreç konusunda da daha bugün bozdum ama iyi gittiğimi düşünüyorum. Relapse analizi yapıp devam etmek lazım, fazla kafa yormuyorum bu konuda. Birkaç gündür siteye giremiyordum ama o sorun da düzelmiş, yarın itibariyle daha sık yazmaya çalışacağım.