Arkadaşlar bu son 5-6 senedir bende vardı ve hep süreçlerimde yaşadığım birşeydi ve bazen gerçekten Türkiye'deki insanların davranışlarına karşı tahammülsüzlük bende aşırı derecede oluyor.
Bu konuda yalnız olmadığımı düşünüyorum çünkü gerçekten saçma sapan şeylerle karşılaşıyoruz diğer ülkelerde durum nasıl bilmiyorum ama bana çok garip geliyor mesela toplu taşımadaki insanların görgüsüzlüğü, trafikte veya yürürken geçerkenki motor sesi, arabayla birinin dibinden geçmesi veya yol vermemesi, veya birinin yolda yürürken yolunu kapatması yol vermemesi, dışarıda insanların sosyal mesafeyeye uymadan iç içe dip dipe olması. Sırf buyüzden bazen aşırı derece ülkeden uzaklaşmak istiyorum bana sadece huzur veren insanların birbirine karşı duyarlı ve mesafeli olduğu yerlere gitmek istiyorum.

Belkide benim yapım gereği ben mesafeyi seven bir insanım bunun nofapla bir alakası yoktur bilemiyorum.

Az insan çok huzur. Köye mi yerleşsem.

İstanbul vb kalabalık şehirler öyle.

Ben datçadan bursaya gittim yakın zamanda yerleşmek için.

Güleryüzlü iyi niyetli dost canlısı beni 30 günde
Şeytana çevirdiler .

Arkadaş bu kadar insan dip dibe yaşamamalı. Toplu taşımalar facia.
Kadınlar artık erkeklerin dibine oturuyor.
Kolunu bacağını her yerini sürtüyor. Aynısını sen yapsan tacizci gibi davranır.

İnsanların suratları bomboş sanki duvara bakıyormuşum gibi hissettim genel olarak.

Herkes aceleyle bir yerlere koşturuyor.
İnsanlarda aşırı stres var.

Bu kadar insan bir arada yaşamamalı.

Bi insan 100 kişiden fazla insanı tanıyamaz.
Her gün aynı 100 insanı görmen gerekirken her gün 1000 insan görüyorsun. Buda insanda çevreye yabancılaşma kortizol yaratıyor.