17 yaşındaydım. Hayatınızı kökten değiştirecek olan şeyle haberdar oldum dopamin reseptörlerinden. Oradan nofap-trye ulaşmıştım. Bu sitede ödül döngüsü ve dopamin reseptörleri hakkında çok şey öğrenmiştim. İlk sürecim yazın başlamıştı. O motivasyonla 21 günlük bir sürece ulaşmıştım. (Yazıyı okumadan önce 75 günlük bir bilgisayar oynamama sürem vardı. Yazıdan bağımsız olarak bilgisayarı bırakmıştım.)Sonra okul açılmıştı 12ye geçmiştim. Okulun ilk haftası harikaydı. Saçlarım ve tenim müthiş bir güzelliğe ulaşmıştı. Son sene yeni bir sınıfa da geçmiştim. O sınıfta kızın biri ilk günden benden hoşlanmıştı. Birkaç kızın daha ilgisini çekmiştim. Okulda tanımadığım kızlardan çok sıcak tavırlar görüyordum. Hiçbir şey yapmadan ilgi görüyordum. Derslerdeki odağım artmıştı vs vs. (Bu etkileri biliyorsunuz.) Hayatınızı kökten değiştirecek olan şey gerçekti. Hayatım kökten değişmişti.

Biraz abarttığımı düşünüyor olabilirsiniz. Biraz ilgi görmek ve saçlarımın güzel görünmesiyle kökten değişimin ne alakası vardı? Önceki hayatımı bilseydiniz böyle demezdiniz. Sonraki hayatımı bilseydiniz de böyle demezdiniz.

Süreç bir şekilde bozuldu. 21günlük süreç sona erdi ve 75günlük bilgisayarsız sürecim de bitti. Hayatımın en depresif yıllarından birini bu süreçlerin bitmesiyle yaşadım. Dünyanın en asosyal insanına dönüştüm. Saçlarım döküldü. Benden hoşlanan birkaç kız yüzüme bile bakmaz oldu. Ailemle aram kötüleşti. Mezuna kaldım. Burada anlatmak istemeyeceğim başka şeyler de oldu. Bunların çoğu da benim yüzümden oldu.

Tüm bunlar olurken nofaptrye devam ettim. 21gün rekor olarak geride kaldı. Sadece forumu takip ettim. Bilgiler edindim, tartışmalara girdim, defalarca banlandım, çokça dertleştim.

Yaşım şimdi 27 oldu. 10 sene geçti. Yitirdiğim dopamin reseptörlerini geri kazanamadım. Üstüne daha çoğunu kaybettim. IQ seviyem bariz şekilde düştü. Kendi kendime zulmettim. Çok alçaldım.

Buna bir son vermenin zamanı geldi. 10 yıl sonra bu işi bitirmenin zamanı geldi. Çünkü 30uma geldim. Hala fark etmesem de ölüme daha yakınım. Aklım çocuksuluğunu büyük oranda yitirdi. Motivaayonlarım kalmadı. Karamsarlık üstüme büsbütün çöktü. Beynime verdiğim zarar ileri boyutlara ulaştı.

Gün 0. Son kez başlıyorum ve bu işi bitiriyorum. Yaşımdan ve reseptörlerin gördüğü zarardan ötürü kendime 90 gün değilde 360 gün hedefini koydum. 360 gün ve hedef 1 nisan 2027. Nasipse her gün buraya yazmak 360 güne 360 mesaj yazmak istiyorum. Kendi yazdıklarımı sık sık okuyarak kendimdeki değişimi görmek istiyorum. Başlıyorum.

Gün 1

Forumdan faydalı bir yazı: Aslında Tembel Değildin Öyle Olman Gerektiğini Öğrendin

Dünkü yazımı gaza gelip yazmışım yine. 10 senedir bu gaza gelmeler bitmedi. Genelde etkileri kısa süren gaza gelmeler olur. Motivasyonumuz hemen kırılır.

Dünkü yazdığım yazıyı unutmuş şekilde sabah kalktım ve telefonu elime aldım kaydırmaya başladım. Durum çok kötü. İnsta tiktok x müstehcen sitelere dönüşmüş. Neyseki ilerleyen saatlerde farkındalığımı tekrar kazandım. Sosyal medyayı kapatıp bir süre kitap okudum. Bugün hiç bilgisayar oynamadım.

Hayat sosyal medya kullanmadan bilgisayar oynamadan beleş dopamin kaynakları olmadan çok cansız geliyor. Çizgifilmi kapatılınca ağlayan 4 yaşındaki çocuk gibiyim. Büyümedim, olgunlaşmadım. Çocuğun toyluğu hala üzerimde. Günde 2 saatten fazla reels izlemek, 5 saat bilgisayar oynamak ve bunları yapmadan duramamak beynimi ne denli yanlış eğittiğimi gösteriyor. Başımdaki garip his reels izlemeye başladığımda geçiyor ya da oyun oynadığımda. Dopaminsizlik fiziken hissediliyor.

Nofapin etkilerini görmeyi çok hızlı beklemiyorum. 90 gün sonra bile bir etki göremeyebilirim. Şimdilik sadece beyni alıştırma evresindeyim.

Gün 2: sosyal medyayı bırakmak biraz zaman alabilir. Gün içinde 2 3 saati yedi yine. Yapacak bir şey yoksa evde boş oturuyorsan asosyal medyalara düşüyorsun.

Bir iki saat kitap okudum. Oyun teorisi adlı bir video serisine başladım. 30 dk zar zor dayandım. Günümün tamamını bilgisayar oynayarak geçiren biri olarak gün içinde çokça oyun oynamaya meylettim. Ve oyun oynamadığım için beynimin kıvrımlarını hissediyorum.

Evet kafamdaki his bu. Beleş dopamin kaynaklarını semirmiş bir beyin aç kalınca başınızın etrafında hareket eden bir ağrı oluşuyor. Bu ağrı beynin kıvrımlarının arasına girip yoluna devam ediyor bazen. Bu iyi bir şey doğru yolda olduğumu gösteriyor.

Bu ağrıyı geçirmek için beleş dopamin kaynaklarına yönelebilirim. Mesela instaya girsem bu ağrı 10dkya geçer. Veya gerçek bir dopamin kaynağına yönelebilirim. Evi toplamak, spor yapmak gibi. Bense boş boş oturuyorum.

Her durumda dayanmam gerek. Süper güçler vs peşinde değilim. Sadece normal olmak derdim. Anormalin normal karşılandığı bir dünyada normal olmak istiyorum.

Bazen üstün olmak istiyorum diğerlerinden. Sevmediğim insanlardan üstün olmak. Bu insanlarla muhatap olmak istemiyorum deyip daha iyi iş ve daha iyi işyeri; daha iyi ev ve daha elit mahalle; daha çok para daha nazik insanlar gibi. Bunu sağlamak için de odaklanmak ve zeka olarak diğerlerinin önüne geçmek gerek. Bir paragrafı 3-4 kere okuyup anlamadığınızda da bişeyleri yanlış yaptığınızı anlıyorsunuz.

Bazen de tüm bu düşüncelerden arınıyor ve utanıyorum. Ne yani üstün olmak bu kadar kolay mı? Ben üstün müyümki? Sorunlu olan aslında ben miyim? Dünyanın parasını kazansam bir gün öleceğim.

Bazen de sırf yapmak için yapmak istiyorum. 90 gün bazı alışkanlıkları bırakmak, güçlü iradeli kararlı olduğunu kendine ispat etmek gibi.

Bazen de sadece dinim için tüm bunları bırakmak istiyorum.

Sebepler kafamda dolaşıp duruyor. Tıpkı herkes gibi.

Zaman akıyor 10 yılda neler başarılırdı neler değişirdi? Geçmişi değiştiremem, geçmişteyken de geleceğimi değiştiremedim. Gelecekte bir gün geleceğimi değiştirmeyi umuyordum ve o gün sadece öyle denk geldiği için 1 nisan oldu diye umuyorum. Zaman gösterecek.

Gün 3: sabah cinsel içerikli bir rüya gördüm. Biraz tetikledi. Öğlen olana kadar sanki bir gün geçti. Bilgisayar oyunları oynadığınızda akşam 1 saatte geliyor. Beleş dopamin kaynaklarının kesilmesindeki faydalardan en mühimi zamanınıza bereket gelmesi.

Sosyal medya yine 2-3 saatimi yedi. Googleda nostaljik blogspotları inceledim. 1,5 saat de oradan gitti. Hafif bir egzersiz ev içinde 15dkmı aldı. Günlerim genelde boş geçiyor olsa da yazmak beni tetikte tutuyor.

Şimdi biraz kitap okuyup uyurum.