TrueLegend
Yeni Üye
- Katılım
- 29 Tem 2025
- Mesajlar
- 1
- Tepki puanı
- 2
- Puanları
- 3
Selamün aleyküm dostlar, aklımda olan bir fikirden bahsetmek istedim. Doğru alt başlığa mı yazıyorum emin değilim, yanlışım varsa affola.
Bizim PMO bağımlısı olan ve bununla kendini bir şey sanan tiplemelerle mizah yoluyla dalga geçmemiz gerek. Zira mizah çok güçlü bir silahtır ve şu an bu silah bize karşı kullanılıyor; neden biz de savunmadan saldırıya geçmeyelim?
Günümüzde maalesef PMO, sigara, alkol ve kumar gibi her türlü bağımlılık; 'havalı' veya 'modern bir ihtiyaç' gibi süslenip pazarlanıyor. İnsanlar da bu ambalaja kanıp bağımlılıklarını normalleştiriyor. Biz ise genellikle sadece bu işin zararlarını anlatmakla yetiniyoruz. Zararları anlatmak elbette çok kıymetli ama sadece bununla yetinmemeliyiz.
Peki, bu durumu savunanlarla dalga geçsek ne olur? Kimse dalga geçilen veya vizyonsuz görünen tarafta olmak istemez; ya fikrini savunmak zorunda kalır ya da o fikri sorgulayıp değiştirir. Biz de bu bağımlılığı 'ihtiyaç' sananların kibrini mizahla yerle yeksan etmeliyiz.
Yanlış anlaşılmasın; burada hedefim bu bağımlılığın farkında olup kurtulmaya çalışan kardeşlerim değildir. Sözüm; bağımlılığı faydalı, normal veya bir 'ihtiyaç' gibi savunan kesimedir. Bu zorlu mücadeleyi veren kardeşlerim sakın üzerine alınmasınlar.
Altay Cem Meriç'in sevdiğim şöyle bir sözü vardı ''Biz bunlarla yeterince dalga geçmiyoruz'' ve bu söze harfiyen katılıyorum-tabi o bu sözü başkalarına diyor ama olsun-,biz gerçektende bunlarla yeterince dalga geçmiyoruz.Önerim ise sosyal medyada bir trend başlatmak ve bu bağımlılara tabiri caiz ise yerlerini göstermek.Bunu nasıl yapıcağınız ise size kalmış,ister edit şeklinde ister- ne biliyim işte neredeyse her şekilde yapabilirsiniz.
Bir de işin bize bakan tarafı var dostlar. Bu tarz içerikler üretmek aslında kendimize de bir set çekmek demek. Yarın bir gün irademiz sarsıldığında, nefsimiz bizi dürtmeye başladığında direkt şu soruyla tokat yiyeceğiz: 'Oğlum, daha dün bu bağımlılığın ne kadar ezikçe bir şey olduğunu anlatıp dalga geçiyordun; şimdi gidip yine aynısını mı yapacaksın?' Yani aslında kendi kendimize 'geri dönüşü olmayan' bir yol çizmiş oluyoruz. Bu da bizi bozmaktan koruyacak sağlam bir psikolojik duvar olur.
Bunun faydalı olacağı kanaatindeyim,farklı düşüncede olan kardeşlerim lütfen fikirlerini belirtsin.Okumaya zaman ayırdığınız için teşekkür ediyorum.
Bizim PMO bağımlısı olan ve bununla kendini bir şey sanan tiplemelerle mizah yoluyla dalga geçmemiz gerek. Zira mizah çok güçlü bir silahtır ve şu an bu silah bize karşı kullanılıyor; neden biz de savunmadan saldırıya geçmeyelim?
Günümüzde maalesef PMO, sigara, alkol ve kumar gibi her türlü bağımlılık; 'havalı' veya 'modern bir ihtiyaç' gibi süslenip pazarlanıyor. İnsanlar da bu ambalaja kanıp bağımlılıklarını normalleştiriyor. Biz ise genellikle sadece bu işin zararlarını anlatmakla yetiniyoruz. Zararları anlatmak elbette çok kıymetli ama sadece bununla yetinmemeliyiz.
Peki, bu durumu savunanlarla dalga geçsek ne olur? Kimse dalga geçilen veya vizyonsuz görünen tarafta olmak istemez; ya fikrini savunmak zorunda kalır ya da o fikri sorgulayıp değiştirir. Biz de bu bağımlılığı 'ihtiyaç' sananların kibrini mizahla yerle yeksan etmeliyiz.
Yanlış anlaşılmasın; burada hedefim bu bağımlılığın farkında olup kurtulmaya çalışan kardeşlerim değildir. Sözüm; bağımlılığı faydalı, normal veya bir 'ihtiyaç' gibi savunan kesimedir. Bu zorlu mücadeleyi veren kardeşlerim sakın üzerine alınmasınlar.
Altay Cem Meriç'in sevdiğim şöyle bir sözü vardı ''Biz bunlarla yeterince dalga geçmiyoruz'' ve bu söze harfiyen katılıyorum-tabi o bu sözü başkalarına diyor ama olsun-,biz gerçektende bunlarla yeterince dalga geçmiyoruz.Önerim ise sosyal medyada bir trend başlatmak ve bu bağımlılara tabiri caiz ise yerlerini göstermek.Bunu nasıl yapıcağınız ise size kalmış,ister edit şeklinde ister- ne biliyim işte neredeyse her şekilde yapabilirsiniz.
Bir de işin bize bakan tarafı var dostlar. Bu tarz içerikler üretmek aslında kendimize de bir set çekmek demek. Yarın bir gün irademiz sarsıldığında, nefsimiz bizi dürtmeye başladığında direkt şu soruyla tokat yiyeceğiz: 'Oğlum, daha dün bu bağımlılığın ne kadar ezikçe bir şey olduğunu anlatıp dalga geçiyordun; şimdi gidip yine aynısını mı yapacaksın?' Yani aslında kendi kendimize 'geri dönüşü olmayan' bir yol çizmiş oluyoruz. Bu da bizi bozmaktan koruyacak sağlam bir psikolojik duvar olur.
Bunun faydalı olacağı kanaatindeyim,farklı düşüncede olan kardeşlerim lütfen fikirlerini belirtsin.Okumaya zaman ayırdığınız için teşekkür ediyorum.





